Słowo, które ma wiele znaczeń

Tym słowem jest COVER. Słowo angielskie, które ma naprawdę wiele znaczeń.

Ale mi chodzi o jedno. O piosenkę nagraną ponownie, przez innego artystę.

A skojarzenie naszło mnie po tym, jak wpadła mi w ręce płyta Re-Machined a Tribute to Deep Purple’s Machine Head.

Płyta wydana z okazji 40-tej rocznicy wydania legendarnej Machine Head. Nie chcę jednak szukać coverów do każdej piosenki. Wybiorę tylko te, które najbardziej mi się spodobały lub mnie zadziwiły. I nie tylko te pochodzące z Re-Machined…

Zaczęło się od tego, że w radiu usłyszałem jakieś dziwne wykonanie When a blind man cries. Piosenka, pierwotnie, na płycie Machine Head się nie zmieściła. Usłyszane wykonanie było dziwne, ale pięknie zagrane. To Metallica wzięła na warsztat tą piosenkę. Oryginał brzmi TAK.

To potem poszło… Zacząłem szukać coverów wśród innych wykonawców, niekoniecznie śpiewających na wspomnianej Re-Machined…

I oto wyniki moich poszukiwać. Zawsze zestawione z oryginałem.

Highway Star w wykonaniu Chickenfoot i w oryginalnym Deep Purple. W obu wykonaniach pełno jest energii.

Pictures of Home. Najpierw w wykonaniu wielkiego miłośnika Ritchie Blackmore’a. Yngwie Malmsteen. I oczywiście wersja Deep Purple.

Lazy. Na koncertach Deep Purple to żelazny numer. Tu wykonują ją Jimmy Barnes i Joe Bonamassa ze wspomnianej płyty Re-Machined… A tu wykonanie oryginalne Deep Purple.

Space Trucking. W wykonaniu Iron Maiden. Po raz kolejny z płyty Re-Machined… I wykonanie Deep Purple z czasów, kiedy to była nowa piosenka. Najbardziej jednak podoba mi się wykonanie z California Jam z 1974 roku. Ale to już każdy we własnym zakresie sobie znajdzie. Jest na tyle długie, że ciężko znaleźć je na YT w jednym kawałku.

Na koniec zostawiłem sobie Smoke on the Water. Nie jest to ostatnie nagranie na płycie (ani Re-Machined… ani Machine Head). Ale zostawiłem, bo, w tym przypadku, coverów można znaleźć ile wlezie. To w końcu klasyk.

Smoke on the Water. Na początek… polski zespół Test. A śpiewa nie kto inny jak Wojciech Gąssowski. Ten od wzgórz nad Soliną i prywatek co się gdzieś podziały. Kolejne wykonanie jest… po japońsku. I nie na rockowo. I kolejne nietypowe wykonanie. Orkiestra armii niemieckiej. Jak się patrzy to wygląda dość groźnie. I oryginalne wykonanie Deep Purple.

A dla tych, których muzyka rockowa nudzi, denerwuje, wkurza, irytuje, itp. CHÓR KATEDRALNY.

Życzę miłego słuchania.

Pozdrawiam

Mikołaje, Mikołaje

Dziś Mikołajki.

Oby ten dzień był dla każdego „grzecznego” ziemianina umilony jakimś podarunkiem. Takim, na jaki zasłużyliśmy. Takim, jakiego oczekujemy.

Mikołaju, uznaj nas, wszystkich blogerów, za miłych i sympatycznych ludzi. Zostaw rózgi dla polityków, oszustów, rowerzystów i inne osobistości, które na to zasłużyły.

Blogerzy! Pokażmy Mikołajowi (świętemu ma się rozumieć), że zasługujemy na miłe drobiazgi o poranku.

 

Uwierzmy, że Mikołaj (święty ma się rozumieć) istnieje, to uwierzy, że warto nam coś podrzucić z rana…

Pozdrawiam, wyczekując na jego przybycie

Aha, aha. Pamiętajmy o liście do Świętego Mikołaja. Inaczej możemy dostać nie to co chcemy…

Я писав про українську музику для Frau Be

W komentarzach do poprzedniego posta Frau Be wyraziła zrozumienie dla ukraińskiego (języka). Oto więc ukraiński (język) wyrażony muzyką (ukraińską). Muzyka z mojego kręgu zainteresowań, więc nie wiem jak Frau Be to odbierze :-)

1. Moje zaiteresowanie muzyką z Ukrainy rozpoczęło się od zespołu Flit (Фліт).

Dla mnie to ciekawe zestawienie wątków ludowych z nowoczesnym punkiem lub post punkiem. Na kolejnych płytach charakter muzyki zmieniał się. Ale wciąż mi się podoba. Próbka poniżej. Żeby było łatwiej zrozumieć do każdej piosenki… tekst po ukraińsku :-)

Pierwsza piosenka tak trochę „pod publikę”. O strażnikach lasu, przyrody. Wiem, że Frau Be muchy nie skrzywdzi, więc… Охоронці лісу

Коло мене, крадучись
Обминаючи, ховаючись в ночі
Милі лиця – не для всіх
Коять свої темні справи
І це гріх

Треба їх покарати з мого нового ружжа
Поховати за грати, щоб природа ще жила
Їх присутність лякає, жадність їх не знає меж
Кожен день щось зникає
І цього не повернеш

Не турбує цих людей
Що там буде, головне для них трофей
Хижий задум топить їх.
Обдурити просто любо, мило, гріх

Треба їх покарати з мого нового ружжа
Поховати за грати, щоб природа ще жила
Їх присутність лякає, жадність їх не знає меж
Кожен день щось зникає
І цього не повернеш

Коло мене, крадучись,
Обминаючи, ховаючись в ночі
Милі лиця – не для всіх,
Коять свої темні справи і це гріх.

Треба їх покарати з мого нового ружжа
Поховати за грати, щоб природа ще жила
Їх присутність лякає,
Жадність їх не знає меж.
Кожен день щось зникає,
І цього не повернеш

Треба їх покарати з мого нового ружжа
Поховати за грати, щоб природа ще жила
Їх присутність лякає,
Жадність їх не знає меж.
Кожен день щось зникає,
І цього не повернеш.

Kolejna to Їжачок

Наша розповідь про їжачка
Про маленького неслухняного
Як спіткала малого біда
Вже не жвавого, не рум’яного
В темнім лісі багато пригод
Птахи, равлики, скунси, олені
Та чомусь потягнуло його
На доріженьку асфальтовану

Приспів:
Їжачок! Піднімись, підберись!
Їжачок! Разом з нами посміхнись!
Їжачок! Навкруги озирнись!
Їжачок! Їжачок!
Але він перетвориться в зірку
І лапками весь світ обійме
Не чіпайте його, не треба
Хай він сили у собі знайде (ост 4 рядки – 2)

Міг би бути щасливим кінець
Якби було все по-інакшому
Та біжав він собі навпростець
І раптово тут звідкись машина
І відбулась кривава біда
Ми про неї вам не розкажемо
Але факт – вже малого нема
І сволота зла непокарана

2. Kolejny był zespół Tartak (Тартак)

Piosenka Воно

Я так давно не бачився з тобою…
Все валиться з рук я нічого не можу робити…
Ти маниш мене собою, чаруєш мене собою,
Та краще було б, мабуть, мене просто вбити…
Збудувала для мене замок своїми руками…
Такий неміцний, бо замість каміння повітря…
А те, що вється між нами, а те, що бється між нами,
Кидає у прірву, штовхає на вістря, штовхає на вістря…

Воно паралізує, наче погляд кобри…
Воно то манить, то відштовхує, то зве…
Я кохаю тебе і мені від цього добре!
Але ти не кохаєш мене…
Але ти не кохаєш мене…
Але ти…
І мені від цього зле!

Ти знов переносиш важку гнітючу поразку…
Ти знаєш, що я не піддамся жодного разу…
Я вдягаю холодну маску, не відповідаю на ласку
І це дратує тебе, і це доводить до сказу!..
Я заманював тебе до пастки своїми словами…
Я розкидував сіті, яких ти не оминула…
А те, що вилось між нами, а те, що билось між нами,
Ще й досі живе, ще й досі про нас не забуло…

Воно паралізує, наче погляд кобри…
Воно то манить, то відштовхує, то зве…
Ти кохаєш мене і тобі від цього добре!
Але я не кохаю тебе…
Але я не кохаю тебе…
Але я…
І тобі від цього зле!

Kolejna piosenka to Кулінарія

Пішла зима, прийшла весна
І розцвіла твоя краса!
Мене до себе кличеш ти
І я не можу не піти…
Я прався, прасувався, мився,
Чистив зуби і голився…
І ось, нарешті, я прийшов!
Ти зрозуміла це любов!

Та навіть знати не могла ти,
Що я любив твої салати!
Ти моя казка! Ти моя мрія!
Наша любов кулінарія!

Короткий дотик наших тіл
І ти мене ведеш за стіл.
А на широкому столі
Стоять тарілки чималі.
І я донесхочу наївся
Та на канапі розвалився…
Прийшов цей час і ось тепер
Мене цікавить твій десерт!
Я може міг би навіть вмерти
За всі твої смачні десерти!

Ти моя казка! Ти моя мрія!
Наша любов кулінарія!

3. I kolejny zespół. Ocean Elzy (Океан Ельзи). Zaraził mnie nim znajomy Rosjanin. Podobno ten zespół jest bardzo popularny właśnie w Rosji.

Piosenka Я так хочу… Nudziarstwo pierwszej wody, ale przyjemnie się słucha.

Я так млію за тобою,
Як ніколи ніхто не млів,
Так все дивлюсь за тобою,
Що й не мушу казати слів.

А-а-а-а-а-ая-ая-ая-я.

Так сумую за тобою,
Як за волею в клітці птах,
І чекаю, і не знаю,
Чи ж то правда в твоїх очах.

А-а-а-а-а-ая-ая-ая-я.

Приспів:
Я так хочу до тебе,
Як до матері немовля.
Я так хочу до тебе,
Як до неба ота земля.

Всі на світі бажання,
Все, що маю, віддам я,
Лиш би кожного ранку
Називати твоє ім’я.

Я так хочу до тебе…

Як то можна так хотіти,
Щоб усю ніч чекати знак,
Поки свічка буде горіти,
Поки мила не скаже „так”?

А-а-а-а-а-ая-ая-ая-я.

Я так млію за тобою,
Як ніколи ніхто не млів,
Так сі дивлю за тобою,
Що й не мушу казати слів.

А-а-а-а-а-ая-ая-ая-я.

Приспів:
Я так хочу до тебе,
Як до матері немовля.
Я так хочу до тебе,
Як до неба ота земля.

Всі на світі бажання,
Все, що маю, віддам я,
Лиш би кожного ранку
Називати твоє ім’я.

Я так хочу до тебе…

Соло.

Приспів:
Я так хочу до тебе,
Як до матері немовля.
Я так хочу до тебе,
Як до неба ота земля.

Всі на світі бажання,
Все, що маю, віддам я,
Лиш би кожного ранку
Називати твоє ім’я.

Я так хочу до тебе…

Kolejna piosenka Веселі, брате, часи настали

Веселі, брате, часи настали.
Нове майбутнє дарує день!
Чому ж на небі так мало сонця стало?
Чому я далі пишу сумних пісень?

Веселі, брате, часи настали.
Ми наближаємось до мети!
Чому ж тоді я шукаю іншу стежку?
Чому я далі з ними не хочу йти?

Веселі, брате, часи настали.
На грудях світить нам слави знак!
Нам очі ніжно закрили, губи медом змастили,
Душу кинули просто так…

Душа прокинулась, та й питає
Сама у себе — чому одна?
Немає в кого спитати – золото замість тата,
Замість мами – глуха стіна.

І тихо, тихо навколо стало…
Кудись поділися голоси…
Часи веселі настали, нас лишилось так мало.
Ну їх, брате, такі часи!

Та нам з тобою своє робити,
Відкрити очі і далі йти!
І зуби сильно стиснувши, маму ніжно любити.
Хто ж тоді, як не ми, брати?!!

4. Na tym etapie zakończę na zespole o, dziwnie po polsku brzmiącej, nazwie Treny (ПЛАЧ ЄРЕМІЇ). To odkrycie dni ostatnich.

Dwie piosenki, żeby nie robić przewagi nad konkurencją.

Pierwsza pod tytułem ВОНА

Завтра прийде до кімнати твоїх друзів небагато,
Вип’єте – холодного вина.
Хтось принесе білі айстри, скаже хтось: „життя прекрасне”.
Так, життя – прекрасне, а вона…

А вона, а вона сидітиме сумна,
Буде пити – не п’яніти від дешевого вина.
Я співатиму для неї, аж бринітиме кришталь,
Та хіба зуміє голос подолати цю печаль.

Так у світі повелося, я люблю її волосся,
Я люблю її тонкі вуста.
Та невдовзі прийде осінь, ми усі розбіжимося
По русифікованих містах.

Лиш вона, лиш вона сидітиме сумна,
Буде пити – не п’яніти від дешевого вина.
Моя дівчинко печальна, моя доле золота,
Я продовжую кричати, ніч безмежна і пуста.

Так у світі повелося, я люблю її волосся,
Я люблю її тонкі вуста.
Та невдовзі прийде осінь, ми усі розбіжимося
По русифікованих містах.

Лиш вона, лиш вона сидітиме сумна,
Буде пити – не п’яніти від дешевого вина.
Моя дівчинко печальна, моя доле золота,
Я продовжую кричати, ніч безмежна і пуста. (3)

I ostatnia piosenka Там, під Львівським замком. Taka nostalgiczna.

Там під львівським замком
Старий дуб стояв,
Там під львівським замком
Старий дуб стояв,
А під тим дубочком
Партизан лежав.

Він лежить не дише,
Він неначе спить.
Золоті кучері,
Вітер шелестить.

Над ним стара мати
Стомлена стоїть…
І до свого сина
Тихо говорить:

„Сину ж ти, мій сину,
Дитино моя.
У життя не вбили,
Якби не війна…

Було вас у батька
П´ятеро синів.
Ти був наймолодший,
Сину наш Андрій.

Як ти був маленький,
Батько воював.
Він за Україну
Голову поклав…”

Не плач, стара мати,
Син героєм став.
Він за Україну
Голову поклав!

 

Шановні Frau Be. Я сподіваюся, що пісня вам сподобалися. :-)

Jak Ci mało to daj znać. Dla mnie taka zabawa to coś fajnego. Post wyszedł dość długi, ale to tylko przez dołączenie tekstów piosenek. Przyjemnej lektury :-)

З найщирішими побажаннями

Mama, Matka…

Mama to osoba najbliższa nam od momentu narodzin. Pomijam oczywiste patologie.

Ale mama to też wdzięczny temat utworów literackich czy też piosenek. Skupię się na piosenkach.

Znalazłem kilka, które tytułem lub treścią odnoszą się do mam, matek, mamuś.

I będzie bardzo różnorodnie. Bo każdy podejście do matki ma inne.

No to po kolei.

John Lennon – Mother. Piosenka mało znana, ale warta posłuchania.

Rammstein – Mutter. Wyjątkowo mroczna piosenka.

Бутырка – Мама. Rosjanie też mają matki, o których śpiewają

Seweryn Krajewski – Matka. W swoim stylu. Tzn. w sytulu Krajewskiego :-)

Фліт – Чумак П’є. To raczej dialog matki z synem. Ale po ukraińsku. Dla poliglotów. Zespół ze… Stanisławowa, chwilowo Iwano-Frankowsk.

Pink Floyd – Matilda Mother. Styl typowy dla bardzo wczesnych dokonań zespołu (1967).

I ten sam Pink Floyd ze słynnej płyty The Wall w piosence Mother. Klimatem wpasowana w płytę.

Christophe Mae – Maman. Francuzi też mają matki i też o nich śpiewają.

I na koniec coś z repertuaru… Mieczysława Fogga. O matce pieśń.

I tak od ciężkiego grania po klasyczną piosenkę można znaleźć czyjeś piosenki o matce. Nie zawsze pozytywne. Ale, mam wrażenie, że zawsze poruszające do głębi.

Pozdrawiam

Dostałem nagrodę!!!

I jestem dumny jak paw.

Frau Be (o dzięki Ci za to) przyznała mi nagrodę… literacką!!!

Pierwszą w moim życiu. Oto i ona (ta nagroda).

 

I teraz to ja już jestem literat pełną gębą. Muszę napełnić „literatkę” jakimś dobrym trunkiem i, jak większość literatów, popaść w nałóg…

Pozdrawiam

A miał być blog bez polityki…

Ale jak czytam i słucham o zamachu to mi się bebechy wywracają!

Zamach…

Może jeszcze do nich strzelali?

Do każdego z osobna, w tył głowy?!

To jakaś paranoja.

Rzygam już tym.

A miało być tak pięknie.

A wyszła Paranoja.

Pozdrawiam

Właśnie wróciłem

Właśnie wróciłem z Łodzi do Warszawy.

Z koncertu Muse.

Mimo, że nie znam Muse zbyt dobrze to koncert mogę podsumować jednym słowem.

ZA-JE-BIS-TY

Takie koncerty lubię. Muzyka, oprawa i profesjonalizm. Żal tylko, że się skończył.

Kto nie był niech żałuje.

Pozdrawiam

Przy ognisku

Kiedyś, dawno temu jeździłem na obozy jeździeckie. Jeźdźcy to specyficzna grupa ludzi. Wyglądają jak banda meneli, a w głębi to po prostu aniołki. Serio.

Jako jeden z tych aniołków uczestniczyłem w codziennym życiu obozowym. Ludzie podzieleni na cztery grupy. I każda z grup ma grafik obejmujący (kolejność nie jest przypadkowa): stajnia, teren, kuchnia, wolne. Szczególnie ważna była kolejność teren i kuchnia. Mając dyżur w terenie należało, między innymi, przygotować sobie opał na kolejny dzień (kuchnia) jeśli nie… był problem. Jedyna dostępna kuchnia opalana była drewnem. Teren zabezpieczał też mleko z odległego o kilka kilometrów gospodarstwa (do dyspozycji był rower Ural lub Ukraina – nie pamiętam). Najbiższy supermarket… poza Układem Warszawskim. To były lata 80-te.

I to co nas, w jakiś sposób, spajało to były wieczorne (co wieczór, bez wyjątku) ogniska. Byliśmy, w większości, studentami, ale trafiali się „młodzi” – uczniowie szkół średnich. I przy tych ogniskach popijaliśmy co się dało, a w zasadzie, co udało się kupić i „śpiewaliśmy”. Celowo użyłem cudzysłowu. Tak długo wierzyłem w ten nasz śpiew, jak długo nie musiałem odejść „na stronę”. Słyszałem wtedy odgłosy okołoogniskowe z oddali. To było wycie do jednej gitary, czasem do dwóch. Ale dla nas to był prawdziwy śpiew. A co było w repertuarze? Były „Mury”. Był „Marian”. Był „Anioł i Diabeł”. było jeszcze wiele innych piosenek jeździeckich i takich adaptowanych (jak choćby pijacko-nieprzyzwoita wersja Gyöngyhajú lány – Dziewczyny o perłowych włosach). Dziś takich wykonań (jak te nasze, przy ognisku) nie mogę się doszukać. Nawet youtube i wrzuta są bezradne…

Zaserwuję więc to, co mogę znaleźć. W wersjach raczej artystycznych.

Omega – Gyöngyhajú lány (ale koncertowa wersja, żeby minimum klimatu zachować). Znalazłem też coś intrygującego. Grupa Ravnica w tej samej piosence. Może to brzmi ciekawiej. Devojka biserne kose. Nie mogę sobie też darować wykonania … Zakopower.

Łucja Prus – Anioł i Diabeł. Bardzo poetyckie wykonanie. Nam daleko było do tego zarówno wokalnie jak i instrumentalnie…

Kabaret Długi – Leży Marian. To był żelazny punkt każdego wieczoru!!! Wykonanie, najczęściej, bardzo zaangażowane i dalekie od oryginału.

Kaczmarski, Gintrowski, Lapinski – Mury. Też żelazny punkt programu. Zaangażowanie w „śpiewaniu” nawet chyba większe niż w oryginale…

Jacek Kaczmarski – Obława. Bunt objawiał się wtedy w  każdym z nas…

A na koniec coś z mojego obecnego kręgu zainteresowań. Grupa rosyjska ЛЮБЭ w nagraniu Позови меня тихо по имени. To już dzisiejsze  moje poszukiwania nowych brzmień i nowych klimatów.

Ale czasy ogniskowego śpiewania, czy też „śpiewania”, chyba już mam za sobą. Nabrałem trochę pokory słysząc swój własny głos nagrany na magnetofon… Może lepiej niech śpiewają zawodowcy?

Pozdrawiam

Twardziel

Niejaki Bruce Willis. Twarz jednej z polskich wódek. Dyżurny twardziel kina akcji.

A jednak nie tylko.

Posłuchajcie jak czuje się w bluesie. Devil woman w jego wykonaniu. I dla lepszego obrazu I Don’t Wanna Be In Love w tym samym wykonaniu.

Dla kontrastu ten sam Bruce Willis, ale jakże w innym wcieleniu muzycznym. I z jakże innym wizerunkiem. Down in Hollywood.

Jak bym nie wiedział, że to on to sam bym na to nie wpadł.

Nie zawsze zdolności aktorskie idą w parze z talentem muzycznym. Tu jednak, mam wrażenie, jakoś się pogodziły.

Pozdrawiam

Pająk

A dokładniej Jerzy Pająk. Nie znacie? A Jerzy Połomski? Znacie… A to ta sama osoba.

Z piękną czupryną. Mimo upływu lat, włos na głowie jak u młodzieńca. A Panu Połomskiemu, ups… Pająkowi, 8 dych stuknie w przyszłym roku.

Ale, ale… Tu zdjęcie z lat 60-tych:

A tu współczesne:

Włosy mu odrosły. Jak nic…

No dobra. Nie będę naśmiewał się z łysiejącego piosenkarza Pająka.

Szczególnie, że poza nudnawym, jak dla mnie, repertuarem, natchnął też swoimi piosenkami młodsze pokolenie wykonawców. Oto… Big Cyc wraz z Jerzym Połomskim w piosence Bo z dziewczynami. Można? Można!

Pozdrawiam

PS.

Teraz jestem na etapie tworzenia budżetu na kolejny rok, więc aktywność blogową zmuszony będę ograniczyć. Żyję z pracy, więc muszę ją wykonać. Ale może od przyszłego tygodnia przyspieszę…